HET EI: TUSSEN KWETSBAARHEID EN EEUWIGHEID

Het ei bevat, beschermt, breekt open en brengt voort

In Barbara's muurschilderingen wordt het materie, symbool en herinnering.

Echte eierschalen, stuk voor stuk samengevoegd, vormen reliëfs waarbij elk fragment zijn eigen karakter behoudt en tegelijkertijd deel uitmaakt van een geheel.

De pigmenten onthullen texturen en geven diepte aan deze organische landschappen, die soms aan zeebodems doen denken.

Het kenmerkende blauw van de kunstenaar neemt een speciale plaats in: intens en omhullend, nodigt het uit om jezelf in het materiaal te verliezen.

In het hart van sommige composities bevinden zich zijn bronzen figuren, die door de kunstenaar zelf zijn gebeeldhouwd en vervolgens gegoten met behulp van de verlorenwasmethode.

Hun aanwezigheid creëert een dialoog tussen de verfijning van de schelpen en de duurzaamheid van het metaal.

Deze werken, die balanceren tussen overvloed en evenwicht, onderzoeken de kwetsbaarheid van het leven, wedergeboorte en het verstrijken van de tijd.

Wat zou kunnen breken, wordt een blijvende aanwezigheid.